جدایی

تقدیم به همه همکلاسی ها و همشهری های خودم

می رسد روزی که بی هم می شویم

                                                 یک به یک از جمع هم کم می شویم

می رسد روزی که ما در خاطرات

                                                 موجب خندیدن و غم می شویم

گاه گاهی یاد ماکن ای رفیق

                                                 می رسد روزی که بی هم می شویم .

×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

بیا تا  قدر همدیگر بدانیم

                                                که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم .

 با سپاس شهریار

/ 0 نظر / 6 بازدید